عنوان
مقايسه اثربخشي ريسپريدون با آريپيپرازول بعنوان درمان تركيبي در كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي كم توجهي همراه با اختلال نافرماني مقابله جويانه تحت درمان با متيل فنيديت
نويسنده اصلي
صارمي مقدم، عباس
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
روانپزشكي
چكيده
چكيده:
زمينه و هدف: هدف پژوهش، مقايسه اثربخشي ريسپريدون با آريپيپرازول بعنوان درمان تركيبي در كودكان مبتلا به اختلال
بيش فعالي كم توجهي همراه با اختلال نافرماني مقابله جويانه تحت درمان با متيل فنيديت بود.
روش بررسي: اين مطالعه از نوع مطالعات مداخلهاي تجربي وكارازمايي باليني دوسو كور )بيمار و پزشك مسئول پاسخ به درمان
بيمار اطلاعي از قرار گيري بيماران در گروه هاي مورد وشاهد ندارند( بود كه در كودكان مبتلا به ADHD همراه با اختلالات
نافذ رفتاري )اختلال مقابله اي بي اعتنايي و اختلال سلوك( انجام شده است. جمعيت مورد مطالعه از 06 نفر از كودكان مبتلا
به ADHD مراجعه كننده به درمانگاه روانپزشكي بيمارستان بعثت سنندج با در نظر گرفتن معيارهاي ورود و خروج انتخاب
شده است. شدت علايم قبل از شروع، توسط آزمون ADHD Rating Scale Parents و پرسشنامه كانرز والدين مورد
ارزيابي قرار گرفت و قبل از شروع درمان، معاينه فيزيكي از نظر ضربان قلب و فشار خون و وزن انجام گرفت. جهت تجزيه و
تحليل دادهها از آزمون آماري تحليل چند متغيره Repeated Measurement با استفاده از نرم افزار آماري spss استفاده
6 در نظر گرفته شده است. / شده است. سطح معني داري 60
يافتهها: نتايج پژوهش ارتباط معني داري را بين درمان تركيبي ريسپريدون و آريپيپرازول بر اختلال بيش فعالي-كم توجهي
( ADHD ( تحت درمان با متيل فنيديت نشان داد ) p=0.023 (، ولي بين مصرف درمان تركيبي ريسپريدون و آريپيپرازول بر
اختلال بيش فعالي-كم توجهي ) ADHD ( همراه با اختلال نافرماني مقابله جويانه ) ODD ( و همچنين ساب تايپهاي ADHD
همراه با اختلال نافرماني مقابله جويانه ) ODD ( تحت درمان با متيل فنيديت و مصرف درمان تركيبي ريسپريدون و آريپيپرازول
بر اختلال نافرماني مقابله جويانه ) ODD ( تحت درمان با متيل فنيديت اين تفاوت معني دار نبود ) p>0.05 (. در كل ميانگين
نمرات ADHD و ساب تايپهاي آن همراه با اختلال نافرماني مقابله جويانه در گروه تحت درمان با آريپيپرازول نسبت به گروه
پلاسبو و ريسپريدون و گروه ريسپريدون نسبت به گروه پلاسبو در سطح بهتري قرار داشت. به لحاظ عوارض دارويي نيز در گروه
تحت درمان با داروي ريسپريدون هفته چهارم و هشتم يك مورد با عارضه دارويي somnolence ؛ گروه تحت درمان با داروي
آريپيپرازول هفته دوم يك مورد با عارضه دارويي somnolence و هفته چهارم يك مورد با عارضه دارويي somnolence و يك
مورد با عارضه دارويي vomiting و در گروه پلاسبو يك مورد با عارضه دارويي somnolence و در هفته چهارم يك مورد با
عارضه دارويي headache مشاهده شد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه داروي آريپيپرازول در تركيب با متيل فنيديت نسبت به ريسپريدون در تركيب با
متيل فنيديت و متيل فنيديت به تنهايي، تأثير بيشتري بر كاهش و درمان اختلال بيش فعالي- كم توجهي و اختلال نافرماني
مقابله جويانه داشته است، همچنين به لحاظ عوارض دارويي نيز داراي تفاوت چنداني با داروي ريسپريدون و متيل فنديت نمي
باشد. بنابراين با انجام مطالعات بيشتر در اين زمينه و اثبات تأثيرگذار بودن آريپيپرازول بر درمان بيش فعالي- كم توجهي و
اختلال نافرماني مقابله جويانه در طولاني مدت بتوان از آن در كنار ساير داروهاي درماني استفاده كرد.
شماره ركورد
80983
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
روانپزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
سليمان محمدزاده، فرزين رضاعي