عنوان
مقايسه اثر متيل فنديت بعلاوه بتاهيستين با متيل فنديت بعلاوه پلاسبو بر روي اختلال نقص توجه بيش فعالي كودكان
نويسنده اصلي
نوربهشت، ساجده
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
روانپزشكي
چكيده
زمينه و هدف: هدف پژوهش، مقايسه اثر متيل فنديت بعلاوه بتاهيستين با متيل فنديت بعلاوه پلاسبو بر روي اختلال نقص
توجه بيش فعالي كودكان بود.
روش بررسي: اين مطالعه از نوع مطالعات مداخله اي تجربي وكارازمايي باليني دوسو كور تصادقي شده همراه با گروه كنترل
بود كه در كودكان مبتلا به ADHD انجام شده است. جمعيت مورد مطالعه از 33 نفر از كودكان مبتلا به ADHD مراجعه
كننده به درمانگاه روانپزشكي بيمارستان بعثت سنندج با در نظر گرفتن معيارهاي ورود و خروج انتخاب شده است. شدت علايم
قبل از شروع دارو توسط آزمون ADHD Rating Scale )والدين( و پرسشنامه Clinical Global Impression-Severity ارزيابي گرديد. قبل از شروع درمان معاينه فيزيكي از نظر ضربان قلب فشارخون و وزن انجام شد و يك گروه از
بيماران تحت درمان با متيل فنديت و بتاهيستين و يك گروه تحت درمان با متيل فنديت و پلاسبو قرار گرفتند. قرار گيري يا
تخصيص بيماران در دو گروه توسط روش راندوميزيشن ساده و توسط نرم افزار صورت گرفت. جهت تجزيه و تحليل داده ها از
آزمون آماري كاي دو با استفاده از نرم افزار آماري spss 3 در نظر گرفته شده است. / استفاده شده است. سطح معني داري ، 3
يافته ها: نتايج پژوهش حاضر ارتباط معني دار آماري بين مصرف درمان تركيبي متيل فنديت بعلاوه بتاهيستين بر اختلال نقص
توجه بيش فعالي (ADHD) در مقايسه با درمان متيل فنديت بعلاوه پلاسبو نشان نداد (p>0.05) . اما با مقايسه ميانگين ها در
دو گروه مورد مطالعه در گروه متيل فنديت بعلاوه بتاهيستين نسبت به گروه ديگر در سطح ايده آل تري قرار داشت. همچنين
در مقايسه اثر بتاهيستين در هفته هاي مختلف، در هفته دوم بين دو گروه اختلاف چشمگيري ديده نشد اما در هفته چهارم در
گروه متيل فنديت بعلاوه بتاهيستين در بيش از 43 درصد افراد مورد مطالعه حداكثر بهبود ثبت شد در صورتي كه در گروه
متيل فنديت بعلاوه پلاسبو در حد 23 درصد بدست آمد و در همين هفته حداقل بهبود در گروه بتاهيستين 3، درصد بود در
صورتي كه حداقل بهبودي در گروه پلاسبو 83 درصد گزارش شد. در هفته هشتم نيز حداكثر بهبود در گروه متيل فنديت بعلاوه
بتاهيستين بيش از 33 درصد افراد مورد مطالعه و حداقل بهبود در حد 18 درصد ثبت شد، اما حداكثر بهبود در گروه متيل
فنديت بعلاوه پلاسبو در حد 43 درصد و حداقل بهبود در حد 2، درصد بدست آمد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه داروي بتاهيستين همراه با متيل فنديت در طول درمان بيماران مبتلا به اختلال
نقص توجه بيش فعالي در مقايسه با متيل فنديت به تنهايي مي تواند موثر باشد اما نياز به انجام مطالعات بيشتر در اين زمينه و
اثبات تأثيرگذار بودن آن در طولاني مدت لازم و ضروري به نظر مي رسد.
كلمات كليدي: متيل فنديت، بتاهيستين، اختلال نقص توجه بيش فعالي، كودكان
شماره ركورد
81305
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
روانپزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
سليمان محمدزاده، فرزين رضاعي