مقايسه بروز بيماري سل ريوي در بيماران مبتلا به انتراكوزيس در مقايسه با بيماران بدون انتراكوزيس با شواهدراديولوژيك سل ريوي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

داخلي

مقدمه: آنتراكوفيبروز به عنوان يك ريسك فاكتور احتمالي براي سل اندوبرونشيال ذكر شده است. هدف از مطالعه مقايسه بروز بيماري سل ريوي در بيماران مبتلا به انتراكوزيس در مقايسه با بيماران بدون انتراكوزيس با شواهد راديولوژيك سل ريوي بود. روش بررسي: در يك مطالعه با ويژگي كوهورت تاريخي كل بيماراني كه شرايط ورود به مطالعه را داشتند بصورت سرشماري در فاصله زماني (مهر 1396 تا مهر 1397) 40 نفر گروه مواجهه(مبتلا به آنتراكوزيس) و 138 نفر گروه غير مواجهه (غير مبتلا) كه شرايط ورود به مطالعه را داشتند وارد مطالعه شدند. بعد از مراجعه بيماران به درمانگاه تخصصي ريه و داشتن ضوابط ورود به مطالعه و كسب رضايت آنها و داشتن شواهد راديولوژيك سل ( تصوير برداري از ريه) و ارزيابي تصاوير توسط فوق تخصص ريه. جهت تشخيص آنتراكوزيس از برونكوسكوپي استفاده گرديد. و بعد از مشخص شدن دو گروه سپس تشخيص نهايي(جهت سل فعال ) نمونه برونكوآلوئولار لاواژ به روش PCR از نظر سل بررسي شد. براي سئوالات تحقيق از فرمولهاي آمار توصيفي(ميانگين، انحراف معيار و درصد فراواني) و براي تحليل فرضيات از آزمون كاي دو و همچنين رگرسيون لجستيك استفاده شد. نرم افزار آماري SPSS V.22 بود. يافته ها: نتايج نشان داد ميانگين سن بيماران مورد مطالعه 29/15±90/62 سال و 83 نفر(6/46 %) زن و 95 نفر(4/53 %) مرد بودند. ميزان ابتلا به سل فعال در زنان و مردان مورد مطالعه به ترتيب 3/19 درصد و 1/2 درصد(p<0.001) و ابتلا به آنتراكوزيس به ترتيب 9/28 درصد و 8/16 درصد بود(p=0.05). كه در هر دو مورد تفاوت معنادار بود و در زنان ميزان آن بيشتر بود. از كل بيماران مبتلا به آنتراكوزيس (40 نفر) ، 9 نفر( 5/22 %) مبتلا به سل فعال بودند يافته ها نشان داد مواجهه با دود و ابتلا به آنتراكوزيس ريسك ابتلا به سل را بطور معناداري بالا مي برد(p>0.001). نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه توصيه مي شود بيماران مبتلا به آنتراكوزيس و افراديكه طولاني مدت در مواجهه با دود هستند از نطر سل فعال بررسي شوند. كليد واژه ها: آنتراكوزيس، سل فعال، مواجهه با دود، جنس

81332

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي داخلي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

صباح حسني، انور محمدي