بررسي حساسيت تشخيصي سونوگرافي داپلر شريان كاروتيد در كفايت درمان شوك در مقايسه با كاتتر وريد مركزي در بيمارستان هاي كوثر و توحيد سنندج در سال 97

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

طب اورژانس

چكيده: مقدمه: تنظيم حجم مايعات داخل عروقي در بيماران با جراحتهاي شديد و يا بستري در بخش مراقبت هاي ويژه امري دشوار و حياتي است. اين مطالعه با هدف؛ تعيين ميزان حساسيت تشخيصي سونوگرافي داپلر شريان كاروتيد در كفايت درمان شوك در مقايسه با كاتتر وريد مركزي در بيمارستانهاي كوثر وتوحيد سنندج در سال 97 اجرا شد. روش بررسي: در يك مطالعه توصيفي- تحليلي اعداد 112 نفر بيمار با تشخيص شوك هيپوولميك (ناشي از سپسيس )در بيمارستان توحيدوكوثر سنندج در فاصله زماني 6 ماهه اول سال 1397 مورد بررسي قرار گرفتند.، جهت تعيين شدت جريان شريان كاروتيد تاقبل از خريداري دستگاه سونوگرافي از دستگاه اكوبا مارك Sonosite و پس از خريداري دستگاه سونو از دستگاه با مارك eSaote Mylabalpha در بيمارستان توحيد و از دستگاه بامارك Sonosite در بيمارستان كوثر استفاده گرديد. جهت گردآوري داده ها پس از آموزش اوليه رزيدنت طب اورژانس توسط همكار راديولوژيست در تمام بيماراني كه با تشخيص شوك بستري مي شدند اقدام به ثبت مشخصات بيمار از جمله سن، جنس و سپس ثبت فشار خون به وسيله فشار سنج جيوه اي، ثبت ضربان قلب بيمار به وسيله سمع قلب در فاصله زماني يك دقيقه و ثبت قطر داخلي شريان كاروتيد مشترك در حالت سيستول توسط دستگاه سونوي داپلر طبق اصول علمي صورت گرفت. سپس درمان بيمار از طريق روش استاندارد مرسوم با استفاده از كاتتر وريد مركزي انجام و در هربار تجويز مايع اندازه گيري شدت جريان شريان كاروتيد مشترك محاسبه و با روش موجود مقايسه مي شد.كفايت درمان زماني تاييد مي شد كه فشار وريد مركزي بعد از مايع درماني در محدوده 8 تا 15 قرار مي گرفت. براي تحليل فرضيات با توجه به نرمال بودن توزيع داده هاي كمي، از t.test مستقل و: ضريب همبستگي پيرسون و جهت بررسي رابطه متغيرهاي كيفي از آزمون كاي دو استفاده شد. براي محاسبه حساسيت و ويژگي از فرمولهاي مربوطه استفاده شد.نرم افزار آماري spss v.22 بود. يافته ها: نتايج نشان داد؛ 60/45% زن و ميانگين سن جمعيت مورد مطالعه 82/10±88/75 سال بود. ميانگين و انحراف معيار نتايج فشار وريد مركزي قبل و بعد از شوك درماني به ترتيب: 65/0±12/6 و 37/1±88/7 بود.ميانگين قطر شريان و شدت جريان قبل از درمان و بعد از بلند كردن پا به ترتيب: 65/0± 92/6¬، 48/1±37/7 و 81/1±33/8 بود. ميزان حساسيت، اختصاصيت و دقت به ترتيب؛ 0/65 %، 0/70 % و 0/74 % بود. ديگر نتايج مطالعه نشان داد بين يافته هاي كاتتر وريدي و سونوگرافي داپلر بعد از شوك درماني همبستگي معنادار مثبت وجود دارد (r=0.288, p=0.002). نتيجه گيري: نتايج مطالعه ما حاكي از حساسيت و اختصاصيت نسبتا قابل قبول سونوگرافي داپلر در كفايت درمان است اما براي تاييد آن مطالعات بيشتري در اين خصوص توصيه مي شود. كليد واژه ها: حساسيت، اختصاصيت، سونوگرافي داپلر، شوك هيپوولميك شوك سپتيك

81387

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

طب اورژانس

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

كوروش اخباري، محمد سلطانپور