بررسي تاثير ملاتونين بر ميزان بيان Caspase-1 ، ASC ، AIM و IL-18 در مدل آسيب طناب نخاعي در موش صحرايي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

علوم تشريح

مقدمه: آسيب طناب نخاعي يك اختلال نوروني مخرب است كه التهاب نوروني در آن آسيب نقش بسزايي دارد. فعالسازي سايتوكين هاي پيش التهابي مثل IL-18 و IL-1β از طريق كمپلكس اينفلامازومي بخشي از پاسخ التهابي ايجاد شده متعاقب آسيب نخاعي است. از طرفي از آنجا كه اثرات ضد التهابي و ضد آپوپتوزي ملاتونين در بيماري هاي مختلف تائيدشده است، بنابراين هدف ما از اين مطالعه تعيين تأثير ملاتونين بر ميزان بيان AIM2 Caspase 1 , ASC , و IL-18 در مدل آسيب طناب نخاعي در موش صحرائي است. مواد و روش بررسي: مطالعه حاضر بر روي 24 سر موش صحرايي ويستار نر 8 تا 12 هفته با ميانگين وزني 250-220 گرم انجام شد. مطالعه شامل دو فاز بود، در فاز اول مطالعه نمره مقياس رتبه¬بندي حركتي BBB، در بازه¬هاي زماني 24، 48 و 72 ساعت بعد از القاي SCI در مقطع T6 محاسبه شد. بعد از گذشت زمان¬هاي مذكور رت¬ها قرباني شدند. مقاطع عرضي طناب نخاعي توسط هماتوكسيلين و ائوزين و همچنين لوكسال فاست بلو رنگ¬آميزي شد. رسوب ميلين و درصد حفرات تشكيل شده در مقطع عرضي نخاع توسط نرم¬افزار Image J آناليز شد. همچنين سطح بيان AIM2، ASC و Caspase-1 و غلظت IL-18 در زمان¬هاي مذكور مورد بررسي قرار گرفت. بر اساس نتايج بررسي¬هاي مذكور زمان اعمال حداكثر آسيب تعيين شد. سپس اثر ملاتونين در درمان SCI در زمان غالب بررسي گرديد. در فاز دوم مطالعه حيوانات به 3 گروه تقسيم شدند، 1. گروه كنترل(سالم)، 2. گروه SCI و 3. گروه درمان. حيوانات گروه درمان بلافاصله بعد از القا SCI و هر 12 ساعت به مدت 3 روز ، ملاتونين با دوز mg/kg10 را به صورت زيرجلدي دريافت كردند. نمرات رفتاري تمامي گروه¬ها در اين بازه زماني محاسبه و مقايسه گرديد. رت¬ها 72 ساعت بعد از جراحي قرباني شدند. سطح بيان AIM2 Caspase- 1 , ASC , در سطح ژن و پروتئين به ترتيب توسط تكنيك¬هايReal Time PCR و وسترن¬¬بلات بررسي شد. همچنين غلظت IL-18 به وسيله تكنيك الايزا اندازه¬گيري شد. يافته¬ها: نتايج ما نشان داد كه حداكثر آسيب، 72 ساعت بعد از القا ضايعه نخاعي ايجاد شد. نمرات رفتاري حيوانات تحت درمان با ملاتونين به طور چشمگيري نسبت به گروه كنترل بهبود يافت. درضمن نتايج ما نشاندهنده كاهش بيان ژن و سطح پروتئين AIM2، ASC، Caspase-1 و غلظت IL-18 در گروه تحت درمان با ملاتونين بود. بحث و نتيجه گيري: يافته¬هاي اين پژوهش نشان داد كه ملاتونين از طريق كاهش بيان اجزاء كمپلكس اينفلامازوم (AIM2، ASC و Caspase-1 ) و محصول فعال شدن آن يعني IL-18 آسيب ثانويه بعد از SCI را محدود مي¬كند و مي¬تواند به عنوان يك عامل نوروپروتكتيو در درمان ضايعات نخاعي به كار رود. كلمات كليدي: ملاتونين، آسيب طناب نخاعي، اينفلامازوم، موش صحرايي، اينترلوكين

81485

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

علوم تشريح

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

كيوان مرتضايي، فردين فتحي