بررسي ميزان رضايت زناشويي و عوامل موثر بر آن در زنان شكم اول مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهر سنندج در سال 1397

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

آموزش مامايي

زمينه و هدف: بارداري به عنوان يك تجربه طبيعي و استرس زا كه با تغييرات وسيع رواني و جسمي در مادران باردار همراه است، مي تواند بر كيفيت زندگي زنان و روابط زناشويي آننان تاثير بسزايي داشته باشد. بنابراين مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان رضايت زناشويي و عوامل موثر بر آن در زنان شكم اول مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهر سنندج در سال 1397انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر، يك مطالعه توصيفي – تحليلي و جامعه مورد پژوهش شامل تمام زنان باردار شكم اول مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درمانيشهر سنندج طي سال 1397 بود. نمونه گيري به صورت چند مرحله اي و در دسترس از پنج خوشه شمال، جنوب، غرب، شرق و مركز شهر سنندج انجام شد. در نهايت از 27 مركز، 400 زن باردار شكم اول با داشتن معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه 3 قسمتي مشخصات دموگرافيك، مامايي و پرسشنامه رضايت زناشويي اتريج فرم 35 سوالي بود. داده هاي گردآوري شده با نرم افزار SPSS نسخه 20، آمارهاي توصيفي (ميانگين، ميانه، نما و نسبت) و تحليلي (آماره كاي دو و آزمون آنوا) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هت: نتايج نشان داد كه اكثريت واحدهاي مورد مطالعه در ابعاد مختلف رضايت زناشويي (35/5 درصد)، ارتباطات (35/75 درصد) ، حل تعارض (46/5 درصد) و تحريف آرماني (35/25 درصد) داراي رضايت متوسط بودند. بالااترين ميانگين از حيطه ها مربوط به حيطه رضايت زناشويي و كمترين ميانگين مربوط به حيطه حل تعارض بود. همچنين ميانگين رضايت زناشويي كل در تمام ابعاد 62/23 درصد بود كه نشان مي دهد اكثر زنان باردار از رضايت زناشويي متوسط رو به بالايي برخوردارند. در مطالعه حاضر، رضايت زناشويي با برخي مشخصات دموگرافيك و مامايي از جمله سن همسر، سطح تحصيلات زوجين ، شغل همسر، سطح درآمد، تعداد زوجه و سابقه ازدواج قبلي، نوع بارداري و سابقه نازايي ارتباط معني داري را نشان داد (p<0/05) اما با سن، شغل، محل سكونت، مذهب، قوميت همسر، نوع ازدواج، مدت ازدواج، سن بارداري و جنسيت جنين ارتباط معني داري وجود نداشت. نتيجه گيري: با توجه به اينكه كمترين ميانگين از ابعاد، مربوط به بعد حل تعارض بود؛ بنابراين مي توان با ارتقاء كيفيت و محتواي آموزشي مشاوره هاي قبل از ازدواج و اختصاص دادن زمان بيشتري به اين برنامه ها مهارت هاي حل مساله را به زوجين آموزش داد. همچنين در نهايت مي توان با افزايش كيفيت كلاس هاي آموزش و مشاوره در مراكز بهداشتي درماني در دوران بارداري، بسترهاي لازم براي ارتقاء سطح رضايت زناشويي كلي را فراهم نمود و به بهبود وضعيت رضايت زناشويي و برقراري رابطه اي سالم كمك كرد.

81503

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

مامايي

پرستاري

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

فريبا رعنايي