بررسي ارتباط وقفه تنفسي انسدادي خواب با سكته قلبي در بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه قلبي بيمارستان توحيد سنندج سال 1397

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري مراقبت هاي ويژه

زمينه و هدف: پيشگيري از بروز بيماري هاي قلبي نيازمند شناسايي و رفع عوامل خطر قابل اصلاح از جمله وقفه تنفسي انسدادي خواب مي باشد كه نتايج متناقضي در مورد ارتباط آن با سكته قلبي گزارش شده است. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط وقفه تنفسي انسدادي خواب با سكته قلبي در بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه قلبي بيمارستان توحيد سنندج در سال 1397 انجام شد. روش پژوهش: مطالعه حاضر يك مطالعه مورد-شاهدي بود كه جامعه پژوهش در گروه مورد شامل62 بيمار مبتلا به سكته قلبي (بار اول) بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه قلبي بيمارستان‌ توحيد سنندج در سال 1397 و گروه شاهد شامل 62 مراجعه¬كننده سرپايي به درمانگاه تخصصي و فوق تخصصي بيمارستان توحيد بودند. نمونه ها به شكل در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل فرم اطلاعات جمعيت شناختي و باليني و پرسشنامه هاي غربالگري خطر وقفه تنفسي (استپ، استپ بنگ و برلين) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 21 مورد تجزيه ‌و تحليل قرار گرفت. رگرسيون لجستيك شرطي با نرم‌افزار STATA نسخه 14 انجام و مقدار نسبت شانس خام و تطبيق شده استخراج شد. 05/0>P معني دار در نظر گرفته شد. يافته¬ها: طبق آزمون استپ در گروه مورد 2/53 درصد و در گروه شاهد 29 درصد احتمال خطر بالاي وقفه تنفسي داشتند (006/0p=). طبق آزمون استپ بنگ در گروه مورد 8/54 درصد و در گروه شاهد 29 درصد احتمال خطر بالاي وقفه تنفسي داشتند (004/0p=). طبق آزمون برلين در گروه مورد 4/48 درصد و در گروه شاهد 29 درصد احتمال خطر بالاي وقفه تنفسي داشتند (027/0p=). مقدار نسبت شانس خام براي خطر بالاي وقفه تنفسي خواب (استپ) (005/0>P و 78/2OR: و 26/6-24/195% CI:)، خطر بالاي وقفه تنفسي خواب (استپ بنگ) (003/0>P و 96/2OR: و 68/6-32/195% CI:)، خطر بالاي وقفه تنفسي خواب (برلين) (021/0>P و 29/2OR: و 15/5-02/195% CI:)، فشار خون بالا (003/0>P و 1/3OR: و 93/7-27/195% CI:)، ديابت (014/0>P و 17/3OR: و 93/7-27/195% CI:)، دور كمر (001/0>P و 07/1OR: و 1/1-02/195% CI:)، دور گردن (001/0>P و 34/1OR: و 59/1-13/195% CI:)، سيگار (001/0>P و 6OR: و 32/17-08/295% CI:) معني دار بود. مقدار نسبت شانس تطبيق شده خطر بالاي وقفه تنفسي (برلين) (018/0>P و 072/0OR: و 64/0-008/095% CI:) از لحاظ آماري معني دار بود. مقدار نسبت شانس تطبيق شده خطر بالاي وقفه تنفسي بر اساس پرسشنامه استپ و استپ بنگ معني دار نبود. نتيجه¬گيري: يافته هاي مطالعه حاضر نشان داد كه وقفه تنفسي خواب (بر اساس پرسشنامه برلين) به صورت مستقل از ساير عوامل خطر نظير فشار خون بالا، ديابت، دور كمر، دور گردن، و مصرف سيگار مي تواند نقش حفاظتي در سكته قلبي داشته باشد. كليد واژه¬ها: وقفه تنفسي خواب، سكته قلبي، خواب

81535

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

كمال صالحي