بررسي فراواني تبعيت دارويي در بيماران مبتلا به فشار خون و عوامل مرتبط با آن در بيماران مراجعه كننده به كلينيك قلب بيمارستان توحيد سنندج در سال 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: فشار خون بالا يك مشكل مهم سلامت عمومي است كه مسئول افزايش بيماري هاي عروقي(حوادث عروق مغزي،سكته قلبي) و به نوبه خود افزايش مرگ و مير و معلوليت مي باشد. داده هاي حاصل از مطالعات متعدد نشان مي دهد كه تعبيت ضعيف از درمان ضدفشارخون به طور قابل توجهي خطر سكته مغزي كوتاه مدت و بلند مدت و ديگر اختلالات قلبي و كليويي در بيماران مبتلا به فشار خون را افزايش مي دهد. بنابراين، اين مطالعه به ما اين امكان را مي دهد كه ميزان تبعيت بيماران پرفشاري خون را به رژيم درماني ارزيابي كنيم و جهت افزايش كيفيت زندگي و كاهش عوارض مربوط به بيماري، برنامه ريزي كنيم. مواد و روشها: جامعه مورد مطاله بيماران مبتلا به فشار خون مراجعه كننده به درمانگاه قلب بيمارستان توحيد در سال 1398 بودند. جهت بررسي تبعيت دارويي پرسشنامه مربوط به مشخصات دموگرافيك و پرسشنامه مقياس پايبندي به درمان موريسكي (MMAS: Measure of Medication Adherence Self-reported) مورد استفاده قرارگرفت. روش نمونه گيري در دسترس و حجم نمونه 300 نفر بود. آناليز داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Stata 14 انجام شد. سطح معني‌داري در اين مطالعه P<0.05 در نظر گرفته شد . يافته ها: ميانگين و انحراف معيار سني شركت كنندگان در اين مطالعه معادل 43/13± 50/59 سال بود 3/56 درصد زن و بقيه مرد بودند. همچنين تبعيت از درمان 3/30 درصد كامل، 52 درصد متوسط و بقيه پايين بود. بيشترين علت عدم مصرف دارو در فراموش كردن زمان مصرف دارو(7/39 درصد) بود. همچنين نتايج نشان داد كه با افزايش سن تبعيت درماني نيز افزايش مي يابد(027/0=p). تنها 7/21 درصد داراي فشار خون كنترل شده بودند. نتيجه گيري: بر مبناي يافته ها مشاهده شد كه بيماران مبتلا به پرفشاري خون، تبعيت از درمان متوسط داشتند. با توجه به نتايج به دست آمده مي توان گفت كه عوامل مؤثر بر تبعيت از درمان مشخص شده در اين مطالعه مي توانند در شناسايي بيماران با تبعيت درماني پايين كمك كننده باشند. كلمات كليدي: پرفشاري خون، تبعيت از درمان، مقياس تبعيت از درمان موريسكي، عوامل مؤثر

81555

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

قباد مرادي، خالد نقشبندي