برسي سطح سرمي ESR, CRP, D-dimer و Total IgE در بيماران مبتلا به كهير مزمن ايديوپاتيك در مقايسه با افراد سالم

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: كهير مزمن يكي از شايع ترين بيماري هاي پوستي آلرژيك مي باشد كه در اغلب موارد هيچ علت زمينه اي براي بروز آن قابل شناسايي نمي باشد . با توجه به سير مزمن اين بيماري و دشواري در تشخيص و درمان آن، بار سنگيني از اين جهت به بيماران متحمل مي شود و بر كيفيت زندگي و عملكرد روزمزه آن ها تاثير مي گذارد. ماست سل ها سلول هاي اصلي ايجاد كننده كهير هستند كه كه به دنبال اتصال كمپلكس آنتي ژن و آنتي بادي IgE، دچار دگرانولاسيون و آزاد شدن مدياتورها از جمله هيستامين مي شوند كه به دنبال آن واكنش فاز حاد و فرآيند انعقاد فعال ميشود. سطوح ESR و CRP به عنوان واكنشگرهاي فاز حاد در فرآيند التهاب و ازدياد حساسيت مي تواند دستخوش تغييراتي قرار گيرد. همچنين با توجه به نقش پلاكت و سيستم انعقادي به عنوان واسطه هاي التهابي، سطوح D-dimer به عنوان يكي از محصولات ناشي از تجزيه فيبرين مي تواند به عنوان يك عامل پروگنوستيك جهت ارزيابي پاسخ به آنتي هيستامين بررسي شود. كمبود اطلاعات در زمينه ي اتيولوژي هاي كهير مزمن اغلب منجر به تست هاي آزمايشگاهي پر هزينه اي مي شود. با توجه به فقدان شاخص هاي قابل اندازه گيري بيماري، مطالعه بر روي پارامترهاي خوني ESR، CRP، Total IgE و D-dimer ممكن است كه در زمينه هاي مختلف از جمله: فعاليت بيماري، طول مدت بيماري و پيش بيني روند درماني، كمك شاياني به محققان داشته باشد. در اين مطالعه به بررسي ميانگين سطح سرمي ESR، CRP، Total IgE و D-dimer در بيماران مبتلا به كهير مزمن ايديوپاتيك در مقايسه با افراد سالم پرداخته شده است . مواد و روش ها: در اين مطالعه، نمونه گيري از 250 بيمار مبتلا به كهير مزمن ايديوپاتيك مراجعه كننده به مطب متخصص با شرط سن بالاي 18 سال به عنوان جامعه هدف و 500 نفر از همراهان بيماران مراجعه كننده كه مبتلا به كهير مزمن و ساير بيماري هاي آلرژيك نبودند، به عنوان جامعه كنترل انتخاب شد. پس از اخذ رضايت نامه ي كتبي در اولين مراجعه، 5 سي سي خون وريدي از وريد براكيال جهت اندازه گيري ميزان ESR، CRP، Total IgE و D-dimer گرفته شد. آناليز اطلاعات توسط مشاوره آماري و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: ميانگين سني گروه كنترل (33.81) بيشتر از ميانگين سني گروه مورد (32) بود و تفاوت معناداري بين سن افراد گروه كنترل و هدف مشاهده نشد. ميانگين سطح سرمي ESR در گروه هدف(14.71) بيشتر از گروه كنترل (7.79) بوده و تفاوت معناداري بين سطح سرمي ESR در دو گروه هدف و كنترل مشاهده شد. سطح سرمي CRP در گروه هدف (0.66) بيشتر از گروه كنترل (0.28) بوده و تفاوت معناداري بين سطح سرمي CRP در گروه هدف و كنترل مشاهده گرديد. همچنين سطح سرمي Total IgEدر گروه هدف (187.13) بيشتر از گروه كنترل (51.33)، نتيجه ديگر اين مطالعه بود كه نشان داد تفاوت معناداري بين سطح سرمي Total IgE در گروه كنترل و هدف وجود داشته است . سطح سرمي D-dimer در گروه هدف (32.92) مشابه با گروه كنترل (32.8) بوده است و تفاوت معناداري بين سطح سرمي D-dimer در اين دو گروه مشاهده نشد. در اين مطالعه 192 نفر از بيماران (76.8%) زن و 58 نفر (23.2%) از آن ها مرد بودند كه شيوع جنسي زن ها بيشتر بوده است نتيجه گيري: وجود تفاوت معنادار بين سطوح سرمي ESR، CRP و IgE ميتواند در جهت دهي براي كشف دقيق پاتوژنز اين بيماري كمك شاياني داشته باشد. و مطالعات بيشتر بر روي اين پارامترها و ساير بيوماركرهاي سرمي مي تواند از جهت يافتن اتيولوژي، علل زمينه اي مسبب و همچنين ارتباط سطح سرمي آن ها با شدت و پروگنوز بيماري كمك كننده باشد. كلمات كليدي: كهير مزمن، كهير مزمن ايدئوپاتيك، سديمان خون، محصولات تخريب فيبرين- فيبرينوژن ، پروتئين واكنشي C

81590

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي عمومي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

پدرام عطايي