بررسي فراواني ميكرو آلبومينوري به عنوان يك بيوماركر در تشخيص زود هنگام درگيري كليوي در كودكان مبتلا به ديابت مراجعه كننده به كلينيك ديابت بيمارستان بعثت در سال 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: ديابت از شايع ترين بيماري هاي متابوليك در انسان است. ديابت به گروهي ناهمگون از بيماري هاي متابوليك اطلاق مي شود كه با هيپرگليسمي مزمن و اختلال در متابوليسم كربوهيدرات، ليپيد و پروتئين همراه مي باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي فراواني ميكروآلبومينوري به عنوان يك بيوماركر در تشخيص زودهنگام درگيري كليوي در كودكان مبتلا به ديابت مراجعه كننده به كلينيك ديابت بيمارستان بعثت در سال 1398 است و اينكه بتوانيم راهكار هايي جهت كاهش اين بيماري و عوارض مربوطه و شناسايي عوامل خطر در ارتباط با آن در جمعيت كودكان مبتلا به ديابت پيدا كنيم. مواد و روشها: اين مطالعه از نوع مقطعي (توصيفي-تحليلي) و از نظر هدف كاربردي مي‌باشد كه در جمعيت كودكان مبتلا به ديابت شهر سنندج در سال 1398 انجام گرفت و براي اين منظور از طريق چك ليست بررسي شدند. در مطالعه حاضر100 نفر بصورت تصادفي از بين جمعيت كودكان مبتلا به ديابت مراجعه كننده به كلينيك فوق تخصصي و اورژانس بيمارستان و موارد بستري جديد و قبلي از طريق پرونده هاي موجود در بايگاني مورد بررسي قرار گرفت و داده‌هاي جمع آوري براي تجزيه و تحليل آماري آماده شدند. كه به اين منظور از ميانگين، انحراف معيار، تعداد و درصد براي بيان توصيف داده‌ها و از آزمون‌هاي آماري Cramer`s V & Eta براي تحليل فرضيه‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 مورد استفاده گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميانگين سن ابتلاي به ديابت حدود 33/11 سال بوده كه 7/50% كودكان پسر و 3/49% كودكان دختر بودند و در اين ميان 5/84% پروتئينوري نداشتند و در حدود 7/19% اين افراد داراي ميكروآلبومينوري بودند. در مطالعه ما براساس نتايج آناليز بين ميكروآلبومينوري با Systolic blood pressure، Diastolic blood pressure ، FBS ، HbA1C ، تري گليسريد و كلسترول كودكان مبتلا به ديابت ارتباط آماري معني داري وجود داشت. اما ميكروآلبومينوري با سن، طول مدت ديابت، انسولين، BUN ، Cr و BMI ارتباط معني دار آماري نداشت. نتيجه‌گيري: مطالعه ي كنوني نشان مي دهد كه فراواني ميكروآلبومينوري در كودكان مبتلا به ديابت با فشار خون سيستوليك و دياستوليك، كنترل ضعيف قند خون و ميزان HbA1C، تري گليسريد و كلسترول در ارتباط است. از طرف ديگر ارتباط معني داري بين ميكروآلبومينوري با سن، انسولين دريافتي روزانه، BUN، Cr، BMI و طول مدت ابتلا به ديابت وجود ندارد. توصيه مي شود آزمايشات دوره اي و كنترل دقيق قند و فشار خون بيماران جهت جلوگيري از عوارض ديابت انجام شود و جهت پيگيري نفروپاتي ديابتي تنها به ميكروآلبومينوري توجه نشود و از ساير بيوماركرها كمك گرفته شود. كلمات كليدي: ديابت، ميكروآلبومينوري، فراواني، كودكان، فشارخون

81620

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي عمومي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عليرضا اسكندريفر