بررسي يافته هاي الكتروكارديوگرافي (BCG) و ارتباط آنها با پروگنوز بيماري در بيماران دچار مسموميت با داروهاي ضد افسردگي سه حلقه اي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: عوارض قلبي عروقي و نورولوژيك مانند هيپوتنشن، اريتمي و تشنج از علل اصلي مرگ و مير در مسموميت ناشي از داروهاي افسردگي سه حلقه اي ميباشند. با وجود اثرات انتي كولينرژيكي اين داروها، شرح حال و معاينه فيزيكي در تعيين ميزان شدت مسموميت قابل اعتماد نيست. از اين رو در اين مطالعه به بررسي تغييرات الكتروكارديوگرافي و ارتباط انها با پيامدهاي جدي ناشي از مسموميت با داروهاي افسردگي سه حلقه اي در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان توحيد سنندج در يك بازه زماني 8 ساله پرداخته شده است. مواد و روشها: در يك مطالعه توصيفي تحليلي، پرونده تمام بيمارانيكه در فاصله زماني سالهاي 1398 - 1390 با تشخيص مسموميت ناشي از داروهاي افسردگي سه حلقه اي به اورژانس بيمارستان توحيد سنندج مراجعه كرده ، مورد بررسي قرار گرفت. بيماران بر اساس بروز و يا عدم بروز پيامدهاي جدي در انها (تشنج، اريتمي، ايست تنفسي و مرگ) به دو گروه تقسيم شده و از نظر ويژگي هاي دموگرافيك، باليني، پارامترهاي بيوشيميايي و تغييرات ECG با هم مقايسه شدند. داده ها توسط نرم افزار SPSS اناليز شد و P.Value كمتر از 05/0 به عنوان سطح معني داري در نظر گرفته شد. نتايج: اين مطالعه بر روي 104 بيمار انجام شد. بيشترين فراواني مسموميت با افسردگي سه حلقه اي در زنان (77%) و در گروه سني 30 – 21 مشاهده گرديد. تمامي افراد بجز 1 نفر، جهت اقدام به خودكشي دارو مصرف كرده بودند. مصرف همزمان الكل و يا بنزوديازپين ها در 25% از اين افراد گزارش شد. شايعترين داروي استفاده شده نورتريپتيلين 54% و سپس آمي تريپتيلين 32% بود. در هنگام پذيرش 3 نفر (3%) در حال كما (GCS كمتر از 8) بودند. 4 نفر (4%) در طي مدت درمان به دليل ايست تنفسي نياز به ونتيلاسيون پيدا كرده بودند، 3 نفر (%3) دچار تشنج شدند و در 6 نفر (%6) آريتمي مشاهده گرديد. در روند درمان بيماران 11 نفر (%11) در ICU بستري شدند و در نهايت تمام افراد (100%) زنده ماندند. از ميان تغييرات ECG، بيشترين تغيير مشاهده شده شامل تاكيكاردي سينوسي (8/30%) و سپس كمپلكس QRS پهن (7/%13) بود. وجود كمپلكس QRS پهن در افراد دچار پيامدهاي جدي ناشي از مسموميت 40% بود كه در مقايسه با بيماران بدون پيامدهاي جدي (%11) به طور معني داري بيشتر بود (02/0 P=). R wave در aVR تنها در 4% از افراديكه نورتريپتيلين مصرف كرده بودند، وجود داشت در حاليكه اين يافته در 21% از افراديكه آمي تريپتيلين مصرف كرده بودند مشاهده شد كه اين اختلاف از نظر اماري معني دار بود (01/0 P=). نتيجه گيري: براساس يافته هاي اين مطالعه، كمپلكس QRS پهن مي تواند به عنوان عامل پيش بيني كننده براي نتايج جدي ناشي از مسموميت با داروهاي افسردگي سه حلقه اي در نظر گرفته شود. كلمات كليدي: مسموميت، داروهاي ضد افسردگي سه حلقه اي، تغييرات الكتروكارديوگرافي، فاكتورهاي پيش بيني، تشنج، آريتمي

81646

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي عمومي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

وحيد يوسفي نژاد