بررسي آگاهي و نگرش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان و دانشگاه كردستان در مورد بيماري ايدز در سال 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: : ايدز يكي از بيماري هاي مزمن است كه تاكنون قربانيان زيادي گرفته است. ايدز يكي از خطرناك ترين بيماري هاي واگير در جهان و به ويژه در جوانان است و پيشگيري مهم ترين راه مقابله با آن شناخته مي شود. پيشگيري از ايدز نيازمند كسب آگاهي و نگرش صحيح در مورد بيماري، نحوه ي انتقال و روش هاي جلوگيري از آن است. لذا اين مطالعه با هدف بررسي آگاهي و نگرش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان و دانشگاه كردستان در مورد بيماري ايدز در سال 1398 انجام شده است. روش كار: اين مطالعه به صورت مقطعي از نوع توصيفي تحليلي بود. جامعه مورد بررسي دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان و دانشگاه كردستان در سال 1398 بود. حجم نمونه مورد بررسي 369 نفر از دانشجويان 188 نفر از دانشگاه علوم پزشكي و 181 نفر از دانشگاه كردستان به صورت در دسترس براساس معيارهاي ورود و نسبت تعداد دانشجويان هر دانشكده انتخاب و وارد مطالعه شد. جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه استفاده شد كه شامل دو قسمت بود قسمت اول ويژگي هاي دموگرافيك(سن ،جنس، نوع دانشگاه ،نوع دانشكده، رشته تحصيلي ،مقطع تحصيلي ،محل سكونت والدين ،محل سكونت دانشجو، تعداد ترم تحصيلي(سال ورود) ،مصرف سيگار ،وضعيت تاهل) و قسمت دوم سوالات مربوط به آگاهي ونگرش در خصوص بيماري ايدز با استفاده از پرسشنامه بين المللي ايدز بود. پرسشنامه ها پس از تكميل به صورت كدبندي شده و بدون اطلاعات نام و نام خانوادگي با رعايت شرايط محرمانه بودن اطلاعات وارد نرم افزار SPSS 22 جهت آناليز شد. يافته‌ها: نتايج توصيفي نشان مي دهد كه 50.9 درصد دانشجويان در دانشگاه علوم پزشكي و 49.1 درصد در دانشگاه كردستان مشغول به تحصيل بوده ، 53.9 درصد دانشجويان زن و 46.1 درصد دانشجويان مرد بوده اند. ميانگين نمره كل پرسشنامه 33/73 با انحراف معيار 36/8 بود . نتايج تحليلي نشان مي دهد كه اندكي ميانگين سن دانشجويان دانشگاه كردستان بيشتر بود كه اين اختلاف بر اساس آزمون تي مستقل به لحاظ آماري معني دار مي باشد(p=0.023) . ميانگين نمره تمامي گويه ها و نمره كل در بين دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي كردستان (7.66±75.38) بيشتر از دانشگاه كردستان (8.52±71.17) بود همچنين هر چند نمره كل در مردان (8.14±74.04) اندكي بيشتر از زنان(8.5±72.71) بود ولي تفاوت معني داري وجود نداشت. ميانگين نمره كل، گويه تصورات و حقايق در گروه مصرف كننده هاي سيگار بيشتر بود و اين اختلاف معني دار بود. نتايج تحليلي نشان داد كه ميانگين نمره در دانشجوياني كه ساكن منزل مجردي بودند بيشتر از سايرين بود و بر اساس آزمون تعقيبي توكي متعاقب آزمون آناليز واريانس، اختلاف نمره دانشجويان ساكن منزل مجردي با دانشجوياني كه با والدين خود زندگي ميكردند (p=0.002) و با دانشجوياني كه ساكن خوابگاه بودند (P=0.006) به لحاظ آماري معني دار بود. همچنين اختلاف معني دار بين مقطع كارشناسي و دكتري (p=0.035) بوده است. ميانگين نمره كارشناسان كمترين و دكتري ها بيشترين بود. نتيجه‌گيري: با توجه به ضرورتي كه در مورد افزايش آگاهي در مورد راههاي انتقال ايدز و نگرش مناسب نسبت به افراد مبتلا به آن با تاكيد بر دانشجويان غير پزشكي احساس مي شود. مسئولان بايد با توجه به شرايط فرهنگي و اجتماعي جامعه، برنامه هايي جهت افزايش آگاهي و بهبود نگرش افراد جامعه در اين زمينه، به ويژه برنامه هاي پيشگيري از آن را طراحي و اجرا كنند. واژگان كليدي: آگاهي، نگرش، بيماري ايدز، دانشجويان

81653

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي عمومي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عباس آقايي