تاثير درماني داروي ميواينوزيتول بر ميزان موفقيت باروري در بيماران داراي سيكلهاي IVF/ICST

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

زنان و زايمان

مقدمه: ميواينوزيتول يك واسطه براي عملكرد انسولين و سيگنالينك داخل سلولي كلسيم است كه از جنبه هاي مختلفي با سيستم توليد مثلي در زنان مرتبط است. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير درماني داروي ميواينوزيتول بر ميزان موفقيت باروري در بيماران داراي سيكل هاي IVF/ ICSI مي باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه روي70 نفر زن نابارور مراجعه كننده به بخش نازايي بيمارستان بعثت شهرستان سنندج كه كانديد سيكل IVF/ ICSI بودند، انجام شد. افراد شركت كننده بطور تصادفي در دو گروه تقسيم شدند. گروه اول (كنترل): روزانه 400 ميكروگرم فوليك اسيد يكبار در روز و به مدت دو ماه در سيكل هاي IVF/ ICSI دريافت كردند. گروه دوم (مداخله): روزانه 2000 ميلي گرم ميواينوزيتول همراه با 200 ميكروگرم فوليك اسيد دوبار در روز و به مدت دو ماه در سيكل هاي IVF/ ICSI دريافت كردند. تعداد اووسيت ها و همچنين نتيجه سيكل IVF/ ICSI در بيماران مورد بررسي قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS آناليز شد. يافته ها: تعداد كل تخمك ها در گروه مداخله (9.67±3.86) بيشتر از گروه كنترل (6.83±3.36) بود (P<0.05) و تعداد اووسيت هاي ميوز دو (M II) در گروه مداخله (7.53±3.71) بيشتر از گروه كنترل (5.43±2.50) بود (P<0.05). ميزان حاملگي باليني در گروه مداخله (60٪) بيشتر در گروه كنترل (33/23٪) بود (P<0.05). ميزان تولد زنده در گروه مداخله 33/23٪ و در گروه كنترل 66/6٪ بود (P<0.05). نتيجه گيري: مصرف ميواينوزيتول ممكن است با افزايش تعداد كل تخمك ها و همچنين تخمك هاي M II در زنان نابارور كه تحت IVF / ICSI قرار دارند، همراه باشد و موجب افزايش ميزان حاملگي باليني و همچنين تولد زنده شود لغات كليدي:ميواينوزيتول، ناباروري، ICSI، IVF.

81680

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

زنان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

فريبا سيدالشهدايي