مقايسه سطح سرمي تستوسترون در بيماران مرد با اختلال خلقي دو قطبي نوع 1 با گروه كنترل 1397

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

روانپزشكي

زمينه و هدف: اختلال خلقي دوقطبي يكي از اختلالات شايع روانپزشكي است. هدف از اين مطالعه مقايسه سطح سرمي تستوسترون در بيماران مرد با اختلال خلقي دوقطبي نوع 1 در فاز مانيا با گروه كنترل مي باشد. روش بررسي: اين مطالعه يك مطالعه كاربردي و از نظر طراحي اپيدميولوژيك در دسته مطالعات مورد- شاهدي است. جامعة مورد مطالعه (شامل گروه مورد: بيماران مبتلا به اختلال خلقي دو قطبي نوع I مراجعه كننده به بيمارستان قدس و درمانگاه هاي روانپزشكي شهر سنندج و گروه شاهد: افراد مراجعه كننده به آزمايشگاه مركز پزشكي آموزشي و درماني قدس سنندج بود. دو گروه مورد و شاهد از نظر سن همسان شدند. حجم نمونه شامل 36 نفر مبتلا به اختلال دوقطبي نوع I (گروه مورد) 36 نفر غير مبتلا به اختلال دوقطبي نوع I (گروه شاهد)بود. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه خصوصيات دموگرافيك و پرسشنامه مانياي يانگ بود. داده ها با استفاده از نرم افزار STATA نسخه 14 تجزيه و تحليل شد. يافته¬ها: در اين مطالعه تعداد 72 نفر بررسي شدند كه 36 نفر از آنها داراي بيماري دوقطبي فاز مانيا بودند و 36 نفر ديگر فاقد بيماري دو قطبي فاز مانيا بودند. ميانگين و انحراف معيار سني در گروه بيماران دوقطبي فاز مانيا و در گروه كنترل يا افراد فاقد اختلالات دو قطبي به ترتيب برابر با 97/10± 08/39 و 63/10± 63/39 سال بود كه از نظر آماري اختلاف معني داري بين دو گروه وجود نداشت (8/0p=). اختلاف ميانگين تستوسترون در دو گروه از نظر آماري تفاوت معني داري نداشت (87/0p=). نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان دهنده عدم اختلاف ميانگين سطح تستوسترون در گروه بيماران مبتلا به اختلال دوقطبي نوع 1 در فاز مانيا با گروه كنترل مي باشد. كلمات كليدي: سطح سرمي تستوسترون، اختلال خلقي دوقطبي نوع 1در فاز مانيا

81793

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

روانپزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

نرگس شمس عليزاده، آزاد معروفي