تاثير زهكش هاي جمع كننده جاذب بر ضريب زهكشي در شبكه زهكشي زير زميني دشت مغان

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده آبياري

كارشناسي ارشد( آبياري و زهكشي )

در سيستم هاي زهكشي زيرزميني ، گرچه نقش اصلي جذب و دفع زه آب از پروفيل خاك بر عهده لترالها مي باشد، ليكن چنانچه جمع كننده ها از لوله هاي مشبك يا منقطع ساخته شده باشند، بخشي از زه آب مستقيما" از طريق جمع كننده ها تخليه مي شود. در طراحي زهكشهاي زيرزميني اين بخش از تخليه بدليل عدم دسترسي به اطلاعات لازم و دشوار بودن برآورد ميزان آن معمولا" مورد توجه قرار نمي گيرد. در صورتيكه ميزان تخليه زه آب توسط جمع كننده ها تعيين و ضريب زهكشي طرح نسبت به آن اصلاح گردد، زهكشهاي زيرزميني مي توانند با فواصل بيشتر و ظرفيت كمتر و در نتيجه اقتصاديتر طراحي شوند. اين تحقيق با هدف تعيين ميزان تخليه جمع كننده ها و تعديل ضريب زهكشي در شبكه زهكشي زيرزميني دشت مغان به انجام رسيده است . در فاصله زماني بين اجراي جمع كننده ها و لترالها، اندازه گيري تخليه جمع كننده ها در يك قطعه 900 هكتاري به انجام رسيده و نتايج آن با تخليه سيستم پس از اجراي لترالها مقايسه گرديد. همچنين شعاع تاثير جمع كننده ها و نيز وضعيت سطح ايستايي در حد فاصل لترالها نيز اندازه گيري و مورد بررسي قرار گرفت . نتايج حاصل از اندازه گيريها نشان داد كه بطور متوسط 3/95 ليتر در ثانيه از طريق جمع كننده ها جذب و تخليه مي شود كه معادل 106/0 ليتر در ثانيه در هكتار يا 92/0 ميليمتر در روز است . از سوي ديگر كل تخليه سيستم پس از نصب لترالها 7/212 ليتر در ثانيه اندازه گيري شد كه معادل 236/0 ليتر در ثانيه در هكتار يا 04/2 ميليمتر در روز مي باشد. مقايسه تخليه مستقيم جمع كننده ها پس از نصب لترالها، نشان داد كه حدود 31 تا 34 درصد از كل تخليه شبكه زهكشي از طريق جمع كننده ها مي باشد كه در صورت اعمال آن بر ضريب زهكشي مي توانند 15 تا 20 درصد افزايش يابند و از لوله هاي زهكش يا قطر كمتر استفاده نمود..

9611

دانشگاه صنعتي اصفهان

بهروز مصطفي زاده